We leefden in hokjes: de kerk, de school, de politiek, de maatschappij bepaalden bij welke zuil je
hoorde. Wie het niet uit zichzelf begreep werd bezocht door de pastoor die uitlegde welke krant je
moest lezen. Soberheid, zuinigheid, netheid, wie weet konden die eigenschappen ons later nog dienen.
We kregen rust, reinheid en regelmaat, maar meestal zaten we bij niemand op schoot. Dankbaarheid,
bescheidenheid, je plaats in je hokje weten. Er was hoop voor de toekomst, blijdschap met de vrede en
de groeiende welvaart, maar de dreiging was nooit weg. Koude oorlog, pas op de Russen komen! In de
jaren 60 braken we uit onze gezinnen en onze hokjes en dachten we dat we vrij waren. Zingend en
liftend langs de snelweg zagen we geen gevaar. Voor het langharig tuig op de Dam werd de neus
opgehaald, de Beatles werden ingehaald als keurige jongens.
We gingen ons weegs, langs studies en banen en huizen. Langs scheidingen en verlies en dood. Deels
waren we vrij, deels namen we plaats in nieuwe hokjes. Vrijstaande villa- en tweede huizen hokjes. De
Babyboom heeft goed geboerd. Altijd de wind meegehad, niet waar? Alle grondstoffen opgemaakt.
Niets overgelaten voor de volgende generaties. Is dat zo?
Tussen vandaag en iets later gaat de hele Babyboomgeneratie de aarde verlaten. We nemen onze
herinneringen en ervaringen mee, maar niet voor we er iets van hebben vastgelegd. Jullie gaan ons
uitzwaaien, maar kijk nog even naar ons. Probeer te begrijpen wie we waren. We zullen iets voor jullie
opschrijven en er een mooi boekje van maken. We stoppen dat boekje als nalatenschap voor jullie in
een Museum dat we voor onszelf oprichten. Omdat we het waard zijn en omdat de waarden die wij in
onze levens koesteren jullie misschien nog van pas kunnen komen. Deze tijd schept nieuwe, stevige
hokken van regeldruk, eisen, controle. We kunnen niet meer zeggen dat we in een tijd van vrede leven,
nu er overal oorlogen woeden. Armoede en economische malaise. Boze tongen beweren dat we ons
schrap moeten zetten voor het grote verval. Wat als de stroom uitvalt, het internet weg is, de winkels
leeg zijn, evenals je portemonnee? Onze ouders konden van NIETS iets maken. Hoe vermaak je je met
een stompje potlood en een oude krant? Wat zijn zelfgemaakte spelletjes? Wat eet een gezin van zes
personen met een budget van 1, 36 pp? Hoe speel je op straat met een blikje en een stukje hout? Wat
als er geen tv is? Geen telefoon?
Je kunt het je misschien niet voorstellen, maar wij leefden in die tijd. Lees hoe dat was. En zwaai ons uit.
BYE BYE BABY BOOM!!